Ενδοσκοπική αντιπαλινδρομική βλεννογονεκτομή - ARMS - ARMA

Η γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος είναι πολύ συνηθισμένη και προσβάλλει ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού. Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση χαρακτηρίζεται από αναγωγή των όξινων υγρών του στομάχου προς τον οισοφάγο. Η παλινδρόμηση συμβαίνει συνήθως μετά από βαριά και λιπαρά γεύματα. Η κατάσταση μπορεί να αντιμετωπισθεί με επιτυχία με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. Η αγωγή περιλαμβάνει ειδικά φάρμακα που μειώνουν την παραγωγή οξέος από τον στόμαχο.

Τα σύγχρονα φάρμακα είναι αποτελεσματικά σε βάθος χρόνου και ασφαλή. Μερικοί ασθενείς όμως, είναι αδύνατο να διακόψουν την αντιεκκριτική αγωγή λόγω της ταχείας υποτροπής των συμπτωμάτων τους. Οι ασθενείς αυτοί, ιδίως οι νέοι, έχουν ένδειξη χειρουργικής αντιμετώπισης. Η κλασσική χειρουργική μέθοδος είναι η λαπαροσκοπική θολοπλαστική κατά Nissen. Κατά το χειρουργείο, γίνεται πτύχωση του ανώτερου τμήματος του στομάχου γύρω από τον κατώτερο οισοφάγο ενώ παράλληλα επιδιορθώνεται η διαφραγματοκήλη με συρραφή των σκελών του διαφράγματος.

Πέρα όμως από την κλασσική χειρουργική επέμβαση, αρκετές ενδοσκοπικές, αντιπαλινδρομικές, μέθοδοι έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια με ποικίλη αποτελεσματικότητα.

Κάποιες μέθοδοι βασίζονται στην πρόκληση θερμικής βλαβης με χρήση ραδιοσυχνοτήτων στον κατώτερο οισοφάγο. Άλλες μέθοδοι, με την έγχυση πολυμερών υλικών στον κατώτερο οισοφάγο προκαλούν περιορισμό του αυλού του κατώτερου οισοφάγου δημιουργώντας έτσι ένα εμπόδιο για το υγρό που παλινδρομεί. Άλλες μέθοδοι, με τη χρήση ειδικών συσκευών προσπαθούν να αναπλάσουν τον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα και να βελτιώσουν την γωνία του His που αποτελεί σημαντικό στοιχείο στον φυσιολογικό αντιπαλινδρομικό φραγμό.

Οι περισσότερες από τις παραπάνω μεθόδους έχουν σήμερα εγκαταλειφθεί λόγω κακών αποτελεσμάτων ή λόγω επιπλοκών.

Η πιο απλή, ασφαλής, φθηνή, αλλά και αποτελεσματική μέθοδος είναι η ενδοσκοπική αντιπαλινδρομική βλεννογονεκτομή – ARMS-ARMA. Η επέμβαση αυτή, στην αρχική της περιγραφή περιλάμβανε πεταλοειδή βλεννογονεκτομή γύρω από τον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα. Σήμερα έχει τροποποιηθεί και δεν πραγματοποιείται βλεννογονεκτομή αλλά μόνο ablation (δηλαδή καταστροφή) με APC της ίδιας έκτασης. Μετά την καταστροφή του βλεννογόνου, η διαδικασία της επούλωσης δημιουργεί ίνωση. Η ίνωση με τη σειρά της προκαλεί περιορισμό της διαμέτρου της καρδιακής μοίρας του στομάχου με αποτέλεσμα την σημαντική ελάττωση της παλινδρόμησης.

Η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε ασθενείς χωρίς σημαντική διαφραγματοκήλη. Σε ασθενείς με σημαντική διαφραγματοκήλη δεν έχει αποτέλεσμα και είναι προτιμότερο να αντιμετωπισθούν χειρουργικά.

Μετά την επέμβαση ο ασθενής επιστρέφει στο σπίτι του με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και διατροφικές οδηγίες.

Στα θετικά σημεία της περιλαμβάνονται το ότι είναι: ελάχιστα επεμβατική και ασφαλής μέθοδος, δεν απαιτείται νοσηλεία και γενική αναισθησία, σε περίπτωση επιμονής των συμπτωμάτων μπορεί να πραγματοποιηθεί η κλασσική λαπαροσκοπική επέμβαση και τέλος είναι κατά πολύ οικονομικότερη της χειρουργικής  θεραπείας.

 

Πραγματοποιείται μόνο στην Κλινική και δεν απαιτείται γενική αναισθησία.